Шрифт:
Дзяўчына
Адпусці! У гэтай плоці Вольны дух і сіла ёсць, І тваёй юрні, ахвоце Не аддасца прыгажосць. Замахнулася замнога Самаўпэўненасць твая, Ой, глядзі, з цябе, дурнога, Пасмяюся ўволю я.(Успалымняецца і ўзносіцца.)
Ну, саколік, дагані! У эфірнай вышыні Дагарыць краса мая!Эўфарыён (атрасаючы рэшткі полымя)
Тут навокал граніт, Тут лясны гушчар, А юначы мой спрыт Прагне ўзвіцца да хмар, Ветру парыўнага свісту, Хваляў буруннага хлісту. Я на прастор палячу — Вольна дыхнуць хачу!(Скача ўсё вышэй і вышэй са скалы на скалу.)
Алена, Фаўст, хор
Хочаш з козачкай зраўняцца,— Не сарвіся з гонкіх круч.Эўфарыён
Мне б угору толькі ўзняцца, Разарваць тугі абруч! Бачу і пазнаю: Я ў Пелопса{236} стаю — Край абмыты марамі, Край з крутымі гарамі.Хор
Можа, цябе гнятуць Лес і ўцёсы? Глянь: доле ў нас растуць З гронкамі лозы, Смоквы, нібы ў раі — Розныя ёсць плады. У блаславёным краі Блаславёны і ты.Эўфарыён
Ваша адна трызня: Мірнага ўведаць дня. Перамога і бой — Вось дэвіз мой!Хор
Хто парываецца прагна Да ваяўнічых дзей, Той губіць марна Шчасце надзей.Эўфарыён
Роджаны гэтай зямлёй — Ведае бой, Праліць у змаганні кроў Заўсёды гатоў. І не скарыць нічым Чыстых душой, Шчасце хай дасць усім Пераможны бой!Хор
Гляньце, ўгору ён імкнецца, Прагне ўвысь ужо смяльчак,— Не дзіця ён, не сагнецца У баі герой-юнак.Эўфарыён
Што мне хвалі, што муры мне, Я ж упэўнены ў сабе! Сіла, моц мая абрыне Перашкоды ў барацьбе. Меч скую са сталі звонкай, Каб не сеў на горб тыран. Будзь, жанчына, амазонкай, А дзіця будзь, як тытан!Хор
Слава паэзіі, Дзіўнай кудзесіі! Зоркай яна Ззяе з цямна, Грудзі лагодзіць, Дух наш малодзіць — Сэрцаў вясна!Эўфарыён
Не, я не хлопчык кучаравы — Юнак узброены ідзе. На бой святы, на бой крывавы Ён за сабой братоў вядзе. На бой, Герой! Там слава і трыумф надзей!Алена і Фаўст
Толькі да жыцця прызваны, Толькі ўбачыў ты святло, Як цябе на подзвіг бранны, На пакуты павяло. Ты наш адзін, Адзіны сын! Хіба саюз наш — сон і тло?Эўфарыён
Вы з мора чуеце грымоты, Вам з поля бітвы гром чуваць — Там на апошнія аплоты На сечу йдзе за раццю раць! Я прызнаю У баі смерць сваю, Інакш навошта паміраць!Алена, Фаўст, хор
Жудасць! Жах! Так прагнуць смерці? Хіба ж ты для смерці ўзрос?Эўфарыён
Не на тое ўзрос я, верце, Каб такі спалохаў лёс!Алена, Фаўст, хор
Там прорвішча жуды, Пагібель там!Эўфарыён
Няхай! Лячу туды! Лячу к братам! Лячу да іхняй раці На крылах мар!